Pan ve Daphnis

İşittim seni Anamuryum

Dinledim, batı yamacından akan yele tutunup binlerce yıllık dehlizlerden süzülen aşkları

Hep oradaydım ben

Fenikelilerden çok önce

Beklemiştim, kirpimin müjdesini gelecek diye

Kokladım seni Anamuryum,

Nekropol’ün ölüm dinginliğini,

Kara günlere sakladığım Mersinli tebessümlerimi sundum,

Hasretime eşlik eden ruhlara

Ölümsüz bir günebakan gibi güneşe sevdalı bu hodbin denizden fışkıran aşkımı sana akıttım

Yuttum tutkumu, yumdum ufkumu, yetmedi

Akdeniz laciverti gecelerinde Akropolün

Aradım, Akdeniz’i selamladığımız akşamları

Her şeye şahit mehtabın şavkına pervane olduğumuz sohbetleri

Üzerine bastığımız antik taşları buldum

Ama sen yoktun. Seslendim: Gel ey seher, diye

Kaçmasın bu su, komasın beni sensiz, Polad’ın meyline diye

Belki getirir civan gün, kirpimi bana geri, diye

Gel ey seher! Sür kokusunu kirpimin antik duvarlara

Yosunlu hayatların mirası anforalara

Hele o kumsal… Bize yâr olmayan karşı adaya el sallanan fırtınalı kumsal

O adayla Anadolu’yu hem kavuşturup hem kopartan kumsal

Seni bulurken yitirdiğim kumsal

Senin ayak izlerinin Romalı ayak izlerine karıştığı kumsal

Dökülmüştü o kumsaldan suların en güzeline sesimiz

Eğildim baktım suya, hâlâ orada mı acaba birbirimize hiç söyleyemediklerimiz?

Aslında düşmüştüm ben seninle o yamaçtan ezeli şehre inerken

Söyleyemedim ki sana dizlerim değil, yüreğim paramparça

Kirpim! Dikeni Toroslara, güzelliği Apollona vuran kirpim

Boğuldum ela gözlerinde, kehribar teninde

Kokun kaldı dilimde, Anamuryum’un lacivert gecelerinde

Tadına mühürlü dudaklarım söndü, o kumsalın turkuvaz efsanelerinde

Ama tekrar doğacağım bak

Bekliyor olacağım seni Annunakiler dönünceye dek

Mersin kokan tüm sahillerde

horizonmersin

2. SAYI
HOMOJEN
Okumak İçin Tıklayın!
İndirmek İçin Tıklayın!




Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*