Şerrin Gölgeleri

Meydanda uzanmış bir ölünün gölgesinde

Gazete eskilerinin altında yatıyorum

Gök ve güneş alnımı kazıyan

Isıran kuduz bir köpek gibi

Yetemiyorum

Biraz daha sürünsem denize ulaşacağım

Orada bütün hıncımla öfkemle söneceğim

 

Kaldırım taşlarından kara tahtalara

Yıldızları anımsıyorum

Takvimler hızla sökülüyor

 

Sökülüyor kursağımdan bütün nimetlerim

Kılıcın, duanın ve şeytanın ayak izlerine

Beni adım adım takip eden beddualara

Sığınıyorum.

Ağzım kan dolu

Bombaların

Katliamların ortasında kalmış

Bütün masumiyetini yitirmiş cesetleri

 

Karanlığa okuyorum

Karanlığı gözlerinde tutuyorum.

 

Git

 

Döndüğünde

 

Yerle bir edilmiş bir şehir bulacaksın

 

Ümit Manay – Ekim 2015

3. SAYI
HOMOJENOkumak İçin Tıklayın!
İndirmek İçin Tıklayın!




Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*